Do pola kapusty i starego człowieka na nim, co trwa, jakby mówić właśnie miał, że nie będzie innego końca świata, wznoszę kolejny mój wiersz. Bo rzeczy powszednie, tak światu potrzebne a tak niedostrzeżone.
Name
Email address
URL
Comment
If you enter anything in this field your comment will be treated as spam